- Γεια σου.
- Γεια.
- Πως είσαι;
- Ξέρεις. Πάμε. Και πριν ρωτήσεις, θα στα πω.
- Όπως θες.
- Δεν είχε πια σημασία. Είμαστε όντως μια σταγόνα στον ωκεανό, ή όπως διάλο το λένε. Σόρι για την έκφραση, ξέρεις τώρα. Ποιος θα νοιαστεί άλλοστε; Οι πέντε-δέκα που λέω φίλους; Ναι, πιθανόν. Για μερικές μέρες. Η οικογένεια; Άντε μόνο η γιαγιά και ο παππούς μου. Οι άλλοι είναι νέοι, και δεν είχαμε και τις καλύτερες σχέσεις εδώ που τα λέμε. Βάρος τους ήμουν. Ή έτσι μου έδειχναν. Όπως και να έχει... Τους δίνω λίγους μήνες, όχι πάνω από έξι. Έχουν μια ζωή να ζήσουν. Για σχέση δε θα σου πω καν, τι νόημα θα είχε; Μια αγάπη είχα μα με ξέχασε καιρό πριν. Δουλειά; Ναι, στο δίνω. Θα μπορούσα να κάνω πράγματα, αλλά με τι όφελος; Μια ακόμα ζωή, όπως τόσες βλέπεις κάθε μέρα, ή ό,τι έχετε εδώ. Οπότε είπα να τελειώνουμε μια ώρα αρχύτερα, να μη ζαλίζω και τον κόσμο με τις εξυπνάδες μου. Ένας περισσότερος, ένας λιγότερος... Είμαι το στατιστικό λάθος. Η θαυματουργή μαλακία του κόσμου.
- Δεν είναι έτσι, κακώς έπραξες. Εμένα χαρά μου, προφανώς. Αλλά--
- Έχεις δει ποτέ σκύλο που ξέρει πως θα μπορούσε να είναι βόλτα αλλά τον άφησαν μέσα και έφυγαν;
Συνέχισαν να περπατούν χωρίς να ανταλλάξουν άλλη κουβέντα. Όταν έφτασαν κοντοστάθηκε να εξηγήσει τα διαδικαστικά αλλά έλαβε μια κοφτή κίνηση, "ξέρω, ξέρω, ευχαριστώ".
Μετά θάνατον: The Carrier Chapters No.6
-Οδηγητή;
-Έλα μου;
-Οδηγητή θέλετε; Έχω και ριζοσπάστη; Είστε του κινήματος; Μήπως κουπονάκια;; Ξέρετε πως ο ταξικός αντίπαλος τρέμει και μόνο με τη συσπείρωση ο λαός θα..
-Όχι, όχι, δεν θέλω, ευχαριστώ. Εγώ είμαι του the man ανίψι, δεν ασχολούμαι με πολιτική.
-Δηλαδή είστε υπέρ του καπιταλισμού που πίνει το αίμα του εργάτη και-
-Παλικάρι, για κόψε με λίγο. Σου κάνω για μαστόρι ή μήπως για μεσοαστός;
-Ώπα;! Ε... ε;
-Τώρα το πας σωστά. Θυμάσαι τίποτα;
-Πλατεία συντάγματος ήμουν εγώ, κουπονάκια 2 και 5 ευρώ, οδηγητή, ριζοσπάστη.
-Τίποτα απρόσμενο τζιέρι μου;
-Ωχ... ένα βζζζζζζζζμπααα--!
-Αυτοκίνητο ήταν, να συστηθώ;
-Κατάλαβα... κατάλαβα...
-Για κομματόσκυλο είσαι ξεφτέρι. Λοιπόν άκου πως έχει. Φεύγεις από δω, πας ΗΣΑΠ, φτάνεις ΜΕΤΡΟ, από εκεί λεωφορείο, μπαίνεις στην υπηρεσία, λες όνομα, σου δίνει ένα χαρτί, λεωφορείο, ΜΕΤΡΟ, ΗΣΑΠ, ξανάρχεσαι, περπατάς λιγάκι, πας στο κέντρο εισαγωγών, δίνεις το χαρτί, λες όνομα, σου λέει ΟΚ, κάνα 3ωρο θα σου πάρει αυτό, περιμένεις 15-20 μερούλες και είσαι έτοιμος. Ναύλα έχεις ή να σου χρεώσω ρούβλια;
-Πιο γρήγορος τρόπος δεν υπάρχει;
-Α μα βέβαια, ο ευρωπαϊκός! Εκεί απλά-
-Τι; Κάτσε καλά, θα πάρω τον εγχώριο!
Θα σε φτιάξω εγώ σκέφτηκε και πάτησε ένα κουμπάκι.
-Έλα, έχω τα χαρτιά σου! Πάμε στον Πέτρο!
-Πέτρο; Έλα, δεν εννοείς ΤΟΝ Πέτρο. Αφού αυτά δεν υπάρχουν! Η θρησκεία είναι ένα μέσο που δημιουργήθηκε για να...
-Άμα σου δείξω τον Μαρξ θα σκάσεις;
-Έσκασα!
-Πέτρο! Πέτρο! Θες οδηγητή;
-Που να σε πάρει ο διάβολος κι εσένα και τα αστεία σου... Σχώρα με Θεέ μου με αυτόν που έμπλεξα!
-Έλα, το παλικάρι μόλις έφτασε. Την κάνω, πες του Αδόλφου φιλάκια.
Die die my darling (Να πεθάνουν όλοι)
Ακολουθεί ανάρτηση μισανθρωπιάς σε μορφή λίστας.
Να πεθάνουν:
- Οι βλάχοι που ζητάνε επιδότηση για να τη φάνε και μετά κλείνουν την εθνική με τα τρακτέρ.
- Τα κομματόσκυλα.
- Τα κόμματα.
Μετά θάνατον: The Carrier Chapters No.5
"Τυπική περίπτωση, δε βαριέσαι; Από τη βαρεμάρα πιο καλά." σκέφτηκε και σηκώθηκε για να καλωσορίσει τον τύπο που ερχόταν.
-Γεια σας. Πως είστε;
-Πτώμα από την κούραση, ενδιαφέρον όνειρο..
-Όχι κύριε, δεν πρόκειται για όνειρο, είστε αλήθεια νεκρός! YEAH!
-Ωωω ναι! Επιτέλους!
-Dear diary moment, το πήρες καλά!
-Και...για πες... Υπάρχουν παράδεισος και κόλαση; Πως είναι;
-Υπάρχουν, υπάρχουν. Μάλλον όχι όπως στα είπαν αλλά θα στα εξηγήσω. Αρ.Κάς έχεις διαβάσει;
-Ε ναι, σαν τη ζωή μετά;
-Και ναι και όχι. Γενικά αυτό το μαύρο χιούμορ παίζει πολύ εδώ. Οι δαίμονες δεν είναι κακοί. Παρεξηγημένα παλικάρια. Anyway. Ο παράδεισος. Ο παράδεισος έχει πολλά μέρη. Τα δεντράκια και τα παρκάκια και τα πουλάκια και τα λοιπά που ξέρεις είναι μόνο ένα μέρος του. Υπάρχει ένα Amazon.com© warehouse που ο καθένας παίρνει ό,τι θέλει δωρεά--
-Πωπω!! Σοβαρά;;
-Σκάσε. Δωρεάν λέω. Αλλά έχει κανόνες πολιτικής ορθής χρήσης. Αν, για παράδειγμα, πάρεις ένα παιχνίδι και βάλεις cheats.. ΜΠΑΜ! Χάνεις karma. Αν κλέψεις στο τάβλι το ίδιο, αν ζουλήξεις την οδοντόκρεμα στη μέση, αν κόψεις λάθος την πίτσα κτλ. Έχεις πολύ karma αλλά χάνεις και συχνά. Κερδίζεις βέβαια αν κάνεις ενάρετες πράξεις. Παίξεις, ας πούμε, online παιχνίδι και δε βρίσεις για το lag ή δεν βρίσεις τους άλλους. Αυτά πάνω κάτω. Επίσης έχουμε spa, τη γιαγιά του Jamie Oliver με δικό της εστιατόριο, διάφορες πορνοστάρ - κλώνους βέβαια, όχι τις παλιές. Τι άλλο;; Δανειστική βιβλιοθήκη. Εκεί θα βρεις και μερικά Death Note τετράδια, έτσι για την πλάκα.
-Καλό ακούγεται, η κόλαση πως είναι;
-Στα ίδια πλαίσια αλλά ανάποδη φιλοσοφία. Πάλι amazon, αλλά τα πακέτα είναι όλα ζουληγμένα ή πατημένα. Ο επιστάτης είναι λίγο τζαναμπέτης. Παίζεις μόνο Devil May Cry και Dark Souls στο τέρμα δύσκολο και όποτε χάνεις χάνεις karma. Μερικές φορές σου δένουν και τα χέρια ή τα μάτια. Το φαγητό είναι σάντουιτς βρώμικο από τα λιμάνια του κόσμου. Εκεί βέβαια έχει ενδιαφέρουσες προσωπικότητες. Hitler, Ιούδας, Μαρία Αντουανέτα, το Αυτό, λεγεωνάριους από το Πετιμπνουύμ και το Μπαμπαορούμ και τέτοια. Στον παράδεισο θα βρεις πιο χαλαρούς τύπους. Πορνοστάρ δεν έχει αλλά σε αναγκάζουν να πηγαίνεις με χοντρές άπλυτες με κρεατοελιές στην κοιλιά.
-Μάλιστα, μάλιστα... Και τώρ--
-Αα! Φτάσαμε! Έμπα, ο Πέτρος θα σου πει τα διαδικαστικά. Τα χαιρετίσματά μου δώσε του!
-Ευχαριστώ!
Φεύγοντας σκεφτόταν πως μερικοί άνθρωποι όντως δε φοβούνται το θάνατο, το πρόσωπό του ή τις ιστορίες που λένε. Τον χαροποίησε η σκέψη αυτή. Μετά από λίγο μπήκε στα άδυτα και χαϊδεύοντας τον Κέρβερο έπιασε μια πιρούνα και άρχισε να τρυπάει τον προηγούμενο μικρής διάρκειας φίλο του.
-Μη φωνάζεις μπρε, κάθε πιρουνιά αφαιρεί 1 karma. Να μην ήσουν παιδόφιλος, βιαστής και κατά συρροή δολοφόνος θανατοποινίτης να μην είχες 2 τρις.
-Γεια σας. Πως είστε;
-Πτώμα από την κούραση, ενδιαφέρον όνειρο..
-Όχι κύριε, δεν πρόκειται για όνειρο, είστε αλήθεια νεκρός! YEAH!
-Ωωω ναι! Επιτέλους!
-Dear diary moment, το πήρες καλά!
-Και...για πες... Υπάρχουν παράδεισος και κόλαση; Πως είναι;
-Υπάρχουν, υπάρχουν. Μάλλον όχι όπως στα είπαν αλλά θα στα εξηγήσω. Αρ.Κάς έχεις διαβάσει;
-Ε ναι, σαν τη ζωή μετά;
-Και ναι και όχι. Γενικά αυτό το μαύρο χιούμορ παίζει πολύ εδώ. Οι δαίμονες δεν είναι κακοί. Παρεξηγημένα παλικάρια. Anyway. Ο παράδεισος. Ο παράδεισος έχει πολλά μέρη. Τα δεντράκια και τα παρκάκια και τα πουλάκια και τα λοιπά που ξέρεις είναι μόνο ένα μέρος του. Υπάρχει ένα Amazon.com© warehouse που ο καθένας παίρνει ό,τι θέλει δωρεά--
-Πωπω!! Σοβαρά;;
-Σκάσε. Δωρεάν λέω. Αλλά έχει κανόνες πολιτικής ορθής χρήσης. Αν, για παράδειγμα, πάρεις ένα παιχνίδι και βάλεις cheats.. ΜΠΑΜ! Χάνεις karma. Αν κλέψεις στο τάβλι το ίδιο, αν ζουλήξεις την οδοντόκρεμα στη μέση, αν κόψεις λάθος την πίτσα κτλ. Έχεις πολύ karma αλλά χάνεις και συχνά. Κερδίζεις βέβαια αν κάνεις ενάρετες πράξεις. Παίξεις, ας πούμε, online παιχνίδι και δε βρίσεις για το lag ή δεν βρίσεις τους άλλους. Αυτά πάνω κάτω. Επίσης έχουμε spa, τη γιαγιά του Jamie Oliver με δικό της εστιατόριο, διάφορες πορνοστάρ - κλώνους βέβαια, όχι τις παλιές. Τι άλλο;; Δανειστική βιβλιοθήκη. Εκεί θα βρεις και μερικά Death Note τετράδια, έτσι για την πλάκα.
-Καλό ακούγεται, η κόλαση πως είναι;
-Στα ίδια πλαίσια αλλά ανάποδη φιλοσοφία. Πάλι amazon, αλλά τα πακέτα είναι όλα ζουληγμένα ή πατημένα. Ο επιστάτης είναι λίγο τζαναμπέτης. Παίζεις μόνο Devil May Cry και Dark Souls στο τέρμα δύσκολο και όποτε χάνεις χάνεις karma. Μερικές φορές σου δένουν και τα χέρια ή τα μάτια. Το φαγητό είναι σάντουιτς βρώμικο από τα λιμάνια του κόσμου. Εκεί βέβαια έχει ενδιαφέρουσες προσωπικότητες. Hitler, Ιούδας, Μαρία Αντουανέτα, το Αυτό, λεγεωνάριους από το Πετιμπνουύμ και το Μπαμπαορούμ και τέτοια. Στον παράδεισο θα βρεις πιο χαλαρούς τύπους. Πορνοστάρ δεν έχει αλλά σε αναγκάζουν να πηγαίνεις με χοντρές άπλυτες με κρεατοελιές στην κοιλιά.
-Μάλιστα, μάλιστα... Και τώρ--
-Αα! Φτάσαμε! Έμπα, ο Πέτρος θα σου πει τα διαδικαστικά. Τα χαιρετίσματά μου δώσε του!
-Ευχαριστώ!
Φεύγοντας σκεφτόταν πως μερικοί άνθρωποι όντως δε φοβούνται το θάνατο, το πρόσωπό του ή τις ιστορίες που λένε. Τον χαροποίησε η σκέψη αυτή. Μετά από λίγο μπήκε στα άδυτα και χαϊδεύοντας τον Κέρβερο έπιασε μια πιρούνα και άρχισε να τρυπάει τον προηγούμενο μικρής διάρκειας φίλο του.
-Μη φωνάζεις μπρε, κάθε πιρουνιά αφαιρεί 1 karma. Να μην ήσουν παιδόφιλος, βιαστής και κατά συρροή δολοφόνος θανατοποινίτης να μην είχες 2 τρις.
Μετά θάνατον: The Carrier Chapters No.4
Κοίταξε με ανυπομονησία το ρολόι στον τοίχο. Ή τέλος πάντων την αστρική προβολή που του έδειχνε τι ώρα είναι στο μέρος που σκεφτόταν. 00:01. Ξημέρωνε Παρασκευή. Τον έπιασε ένα σφίξιμο, μια ανυπομονησία αν και ήξερε πως πάλι δε θα γίνει κάτι. Σαν το παιδί που του υποσχέθηκαν δώρο και περιμένει τη θεία να χτυπήσει το κουδούνι. Είχε ήδη βάλει την καλή του κάπα, επίσης είχε ξεσκονίσει και ετοιμάσει το καλό δρεπάνι και ήταν έτοιμος. Πάντα όταν οι άνθρωποι περίμεναν τη συντέλεια η δουλειά ήταν αυξημένη και ενδιαφέρουσα. Ακόμη κι αν δεν είχε συμβεί καταστροφή τελικά είχαν τις αυτοκτονίες να ασχολούνται. Οι αυτόχειρες ήταν βέβαια τόσο ψυχανώμαλοι που δεν καταλάβαιναν το χιούμορ του. Τις πιο πολλές φορές όμως σε τέτοιες περιπτώσεις οι αυτοκτονήσαντες ήταν εκνευρισμένοι όσο δεν πήγαινε αφού πέθαναν άδικα. Με το που έφταναν φώναζαν για αδικία, ψεύτικες προφητείες που έπρεπε να έχουν ακυρωθεί και τέτοια. Μερικοί πιο σπάνιοι ζητούσαν όχι μόνο επί τόπου ανάσταση αλλά και χρηματική αποζημίωση. Σε αυτούς ή έκανε το αστειάκι που τους έλεγε να κλείσουν λίγο τα μάτια ή έγραφε ένα σημείωμα και τους έστελνε στον Πέτρο. Ας βγάλει αυτός άκρη. Άλλοτε τους έλεγε "πήγαινε εκεί" δείχνοντας στο βάθος ένα κτήριο και έκανε το δρόμο να τους φέρνει πάλι πίσω του μετά από αρκετές ταμπέλες και διακλαδώσεις. Γενικά προσπαθούσε να έχει ποικιλία. Μια φορά, βαριόταν τόσο που έβαλε την άτυχη κυρία να αναπαραστήσει όλες τις σημαντικές στιγμές της ζωής της ενώ ήταν ντυμένη δισκοπότηρο. Έτσι, της είπε, θα δώσει δύναμη στο πνεύμα της ώστε να καταφέρει το ακατόρθωτο ενώ με την αμφίεση θα τιμήσει το λόγο του θεού ως άλλο σκεύος για τη διάδοση της δύναμής του.
Πράγματι μετά από λίγο άρχισε να έρχεται πελατεία. Κυρίως κόσμος άνω των 40, πολλοί σε groups με ίδια ρούχα, άλλοι αγκαλιά με τσουβάλια και σεντούκια. Αφού έκανε μια βόλτα ανάμεσά τους φώναξε "Παρακαλώ παρακαλώ!" και ο κόσμος σταμάτησε τη βαβούρα και γύρισε προς το μέρος του.
-Ο κάτοχος του οχήματος με αριθμό ΥΒΚ 3529 να προσέλθει στη γραμματεία. Ευχαριστώ.
Ο όχλος άρχισε πάλι τη συζήτηση. Μερικοί έβρισαν κιόλας.
-Έλα να οργανωθούμε λίγο! Οι αυτόχειρες αριστερά, όσοι έχουν IQ άνω της ταραμοσαλάτας δεξιά. Μπραααααβο. Τώρα. Οι θρησκευόμενοι αυτόχειρες εμπρός. Οι φοβισμένοι αυτόχειρες στη μέση. Όσοι έγραψαν στον internet πως αυτοκτονούν πίσω. Από τους μπροστά...
-Τελείωνε ρεεεεεεεεεεεε
-Που να σας πάρει ο... Εντάξει, καλά είστε. Επειδή έχουμε όπως βλέπετε πολύ κόσμο, θα περνάτε ανά ομάδες όπως σας χώρισα στον προθάλαμο και εκεί θα πάρετε νουμεράκι. Σαν τράπεζα. Ξέρετε.
Έβαλε το χέρι στην τσέπη αλλά πιάνοντας φόδρα κατέβασε ένα καντήλι για την τύχη του. Το είχε ξεχάσει στην άλλη κάπα. "Ποιος τρέχει τώρα πίσω;"
-Κάθε ομάδα να κάνει μια σειρά! Ίσιες γραμμές, δεν είμαστε λύκειο εδώ!
Ο χαμός συνεχιζόταν όμως χωρίς κανείς να του δίνει σημασία. Εκνευρισμένος κατευθύνθηκε προς το γραφείο διασύνδεσης του Πέτρου. Άνοιξε την πόρτα χωρίς να χτυπήσει και κοντοστάθηκε κάτω από την κάσα.
-Ρε συ Πίτερ, ήρθαν οι βλαμμένοι της αποκάλυψης και γίνεται της πόρπης. Τι να τους κάνω;
-Έλα και σε έφτιαξα! Ήρθε σήμερα το σύστημα αυτόματης καταχώρησης και μόλις το έστησα. Πες τους να σηκώσουν το χέρι και θα τους στείλει αυτόματα.
-Καλό αλλά εγώ τι θα κάνω από εδώ και πέρα; Απολύομαι;
-Όχι ρε, πάρε αυτό. Θα σου έρχεται update με κάθε νέα άφιξη και αν τη θες - τη δέχεσαι. Αν όχι πάει στο αυτόματο. Βαρκούλα, κέρμα, από δω παν κι οι άλλοι. Ό,τι απορία έχεις μου λες.
Του έδωσε ένα beeper και συνέχισε αυτό που έκανε πριν τον διακόψει. "Ακόμη ένα παπάρι να κουβαλάω" σκέφτηκε και έφυγε.
-Οι αυτόχειρες να σηκώσουν το χέρι! ...Οι ξανθοί! ...Οι κάτοικοι βορείου ημισφαιρίου! ...Οι περιπτεράδες! ...Οι καπνιστές! ...Οι φανατικοί! ...Όσοι έχουν τρίχες στα αυτιά! ...Όσοι ακούνε Bieber! ...Όσοι με θεωρούν άσχημο!
Όταν πλέον μια φιγούρα ξεχώριζε στην πρασινίλα του λιβαδιού σταμάτησε. "Πουλάκι μου..!" σκέφτηκε.
Έβαλε το χέρι στην τσέπη αλλά πιάνοντας φόδρα κατέβασε ένα καντήλι για την τύχη του. Το είχε ξεχάσει στην άλλη κάπα. "Ποιος τρέχει τώρα πίσω;"
-Κάθε ομάδα να κάνει μια σειρά! Ίσιες γραμμές, δεν είμαστε λύκειο εδώ!
Ο χαμός συνεχιζόταν όμως χωρίς κανείς να του δίνει σημασία. Εκνευρισμένος κατευθύνθηκε προς το γραφείο διασύνδεσης του Πέτρου. Άνοιξε την πόρτα χωρίς να χτυπήσει και κοντοστάθηκε κάτω από την κάσα.
-Ρε συ Πίτερ, ήρθαν οι βλαμμένοι της αποκάλυψης και γίνεται της πόρπης. Τι να τους κάνω;
-Έλα και σε έφτιαξα! Ήρθε σήμερα το σύστημα αυτόματης καταχώρησης και μόλις το έστησα. Πες τους να σηκώσουν το χέρι και θα τους στείλει αυτόματα.
-Καλό αλλά εγώ τι θα κάνω από εδώ και πέρα; Απολύομαι;
-Όχι ρε, πάρε αυτό. Θα σου έρχεται update με κάθε νέα άφιξη και αν τη θες - τη δέχεσαι. Αν όχι πάει στο αυτόματο. Βαρκούλα, κέρμα, από δω παν κι οι άλλοι. Ό,τι απορία έχεις μου λες.
Του έδωσε ένα beeper και συνέχισε αυτό που έκανε πριν τον διακόψει. "Ακόμη ένα παπάρι να κουβαλάω" σκέφτηκε και έφυγε.
-Οι αυτόχειρες να σηκώσουν το χέρι! ...Οι ξανθοί! ...Οι κάτοικοι βορείου ημισφαιρίου! ...Οι περιπτεράδες! ...Οι καπνιστές! ...Οι φανατικοί! ...Όσοι έχουν τρίχες στα αυτιά! ...Όσοι ακούνε Bieber! ...Όσοι με θεωρούν άσχημο!
Όταν πλέον μια φιγούρα ξεχώριζε στην πρασινίλα του λιβαδιού σταμάτησε. "Πουλάκι μου..!" σκέφτηκε.
Μετά θάνατον: The Carrier Chapters No.3
Mια όμορφη μέρα φαινόταν να ξεκινάει ή τουλάχιστον το globe είχε κάνει καλό render. Όπως και να είχε, αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικό στους σημερινούς επισκέπτες. "Επισκέπτες" σκέφτηκε και γέλασε, λες και θα φύγουν ποτέ, λες και έρχονται για τον ίδιο. Ποτέ δεν ερχόταν κανείς για εκείνον. "Έτσι είναι η ζωή" σκέφτηκε και γέλασε ξανά. Με μια κίνηση έκανε το πανωφόρι λες και μόλις το πήρε από καθαριστήριο, γυάλισε την πρόσοψή του και ξεκίνησε. Στην τσέπη ψαχούλεψε και βρήκε το remote, έτσι για να φτιάξει ατμόσφαιρα. Καθώς προχωρούσε κάθε λίγο πατούσε και ένα κουμπί και μονομιάς εμφανίζονταν στο δρόμο όλα όσα σκεφτόταν. Στην αρχή πολύχρωμα καταστήματα και γουστόζικα μικρά bistro, πάγκοι μικροπωλητών και συντριβάνια. Λες και γύριζαν διαφήμιση. Πιο κάτω στο δρόμο άρχισε να βαριέται οπότε έφτιαξε έναν ζωολογικό κήπο, μήπως ερχόταν κάνας μπόμπιρας. Αργότερα ένα luna park. Όσο πλησίαζε στον προορισμό μεγάλωνε το ηλικιακό group που σκεφτόταν. Έτσι κατέληξε σε ένα πάρκο με παπάκια που στη μέση δέσποζε μια ταμπέλα "WC". Θα έλεγε "εδώ πάνε όσοι δεν έπεσαν". Όχι πολύ έξυπνο αλλά οι γέροι θα ψάρωναν. Ευδιάθετος έκατσε στη θέση του. Περιμένοντας άρχισε να ψιλοβαριέται αλλά για για να μη του χαλάσει η διάθεση πάτησε ακόμα ένα κουμπί στο remote βάζοντας έτσι μουσική στην μικρή πόλη που είχε φτιάξει. Ανακάθισε και συνέχισε να περιμένει. Πιο πολύ σκεφτόταν τι θα του έρθει, πως θα κάνει τον "καλεσμένο" του να αισθανθεί πιο καλά με το γεγονός τέλος πάντων. Πέρασε αρκετή ώρα, αν υπήρχαν ώρες και χρόνος εκεί. "Ψυχή δε φάνηκε". Χαμογέλασε αχνά και σηκώθηκε. Περπατώντας μέσα στους δρόμους της μικρής του πολιτείας, με κατεύθυνση την αφετηρία του, πάτησε ένα τελευταίο κουμπί και όλα έγιναν όπως πρώτα.
Dream Jobs (Φέξε μου... Φέγγεις;)
Ο καθένας μας έχει μια (ένα;) -τουλάχιστον- dream job. Μια δουλειά που αν την έκανε θα ήταν πανευτυχής σε επίπεδο Μπομπ Σφουγγαράκη. Επειδή λοιπόνζ (!) το ιστολόγιο μου ανήκει, όπως και οι ψυχές σας υποχθόνιοι ακόλουθοί μου, θα γράψω -και θα διαβάσετε- για τη σιχαμάρα που κατοικεί στο διάδρομο του μυαλού μου που αντιστοιχεί στο θέμα ετούτο. Φέλω να είμαι 3D artist. Να φτιάνω ρε παιδάκι μου μοντέλα για παιχνίδια και animation videos και κουκουρούκου προβολές. Μπορώ να κάνω και το texturing, μ'αρέσει πιο πολύ μπορώ να πω. Γιατί ωραία να έχεις ένα μοντέλο αλλά όταν το ντύνεις έχει άλλη χάρη. Ε; Ναι. Σαφέστατα. Προσδίδει ομορφιά και στάιλ να 'ουμ'. Μετά από αυτό, μιας και λέω πως φτιάχνω μπύρα και θα ήταν όμορφα να έχω (και) αυτό σαν δουλειά. Δηλαδή να σερβίρω, να φτιάχνω, να ασχολούμαι τέλος πάντων με το ζύθο. Η ιδέα μιας pub γυροφέρνει στο άδειο μου κεφάλι καιρό τώρα, μακάρι να ψηθεί και με τα κατάλληλα funds να την πραγματοποιήσω κάποια στιγμή. Το πρώτο pint κερασμένο, μεταξύ μας. Μεταξύ μας πάλι, και φωτογράφος είναι όμορφα να είσαι. Απαθανατιδίζεις ό,τι σου φαίνεται όμορφο, ταξιδεύεις, βλέπεις πράματα και θάματα. Και last but not least, φαΐ. Chef, sous chef, χομπίστας. Η μαγειρική είναι δημιουργία και όποιος πει το αντίθετο δεν έχει φαντασία. The end.
Καμία πιθανότητα. (Utopia revised)
Θέλω έναν κόσμο που θα μπορώ να πίνω pints στο Shire παρέα με τον Bilbo. Η ζωή θα έχει soundtrack και ambient ήχους ανάλογα με την περίσταση. Οι Pink Floyd θα συζητούν με τον DaVinci και ο Beethoven με τον Κακοφωνίξ. Θα υπάρχουν βάρδοι και μάγοι και rogues. Θα γνωρίσω τον Deckard Cain και θα μου πει τις ιστορίες του ενώ μου δείχνει Horadrim χειρόγραφα. Ο κόσμος θα χαιρετάει με καλοσύνη και δε θα κοιτάζει με απέχθεια όποιον χαμογελάει. Η ατμόσφαιρα θα μυρίζει λουλούδια και φαγητό και γρασίδι. Κάτω από τις πόλεις οι διάφορες φατρίες θα μάχονται για την κυριαρχία του υποκόσμου. Περιπλανώμενοι θα κάνουν θελήματα. Οι δράκοι θα συζητούν και θα μοιράζονται τη γνώση τους. Η Ζωή Μετά θα ισχύει. Το Πέρα Πέρα θα είναι αληθινό και προσβάσιμο από όλους, ακόμα και από τον Ρότζερ Ράμπιτ. Η πιο μακρινή παραλία θα απέχει 5 λεπτά. Με μια βουτιά θα φτάνω στη Rapture, με ένα άλμα στον Tatooine. Το ψυγείο θα έχει ότι φαΐ θέλω κάθε φορά. O Spiderman θα μένει στη γειτονιά μου και ο Tony Stark θα με βοηθάει στη φυσική. Θα παίζω χαρτιά με τον Joker. Θα έχω wingman τον Barney, δάσκαλο τον Yoda και συγκάτοικους τον Joey και τον Chandler. Όταν γεράσω θα κάνω παρέα με τον Statler και τον Waldorf.
Μετά θάνατον: The Carrier Chapters No.2
Περίμενε όπως πάντα, ακούγοντας μουσική και με ένα ύφος βαρεμάρας, τον επόμενο ο οποίος δεν άργησε να φανεί, ούτε 2 κομμάτια δεν πρόλαβε να ακούσει. Είχε όρεξη για μπλαμπλά όμως οπότε δεν τον πείραξε.
-Καλώς το, το κορίτσι!
-ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!! Δεν είσαι.. έλα πλάκα κάνεις..εε...
-Θες να πω καμιά μαλακία ή να μπω στο ψητό;
-Εε.... στοοο..οοο...ψητό... νομίζω...δηλαδή...
Ήταν μια συμπαθητική κοπελοκυρία, αυτή η κατασκευή ανάμεσα στα 20φεύγα και τα 30παρά που ακόμα δεν έχει αποφασίσει να σοβαρεύτηκε ή είναι πιτσιρίκα. Στην πλάτη είχε καρφωμένο ένα τσεκούρι αλλά δε φαινόταν να το έχει καταλάβει οπότε δεν της είπε τίποτα.
-Εξαίρετα! How you doin'?
Χαζογέλασε με ένα ντροπαλό ύφος και ψέλλισε κάτι ανάμεσα σε "έλα τώρα" και "άσε με".
-Καλά καλά, άντε ας ξεκινήσουμε. Πως τα βλέπεις εδώ τα πράγματα;
-Ε τι να πω, ήρεμα είναι, όλα τα μαγαζιά κλειστά, Τετάρτη ε;
-Όχι καλέ, απεργία έχουν. Μας έπιασε κι εδώ η κρίση βλέπεις... Τώρα γαμώ το διάολό μου που είπα να κάνω άνοιγμα στις δουλειές...
-Δηλαδή;;; γούρλωσε τα μάτια
-Είπα να ανοίξω μια pub μωρέ, να μαζευόμαστε με τα παιδιά όταν δεν έχει δουλειά να τα πίνουμε.
-Ωραία, ωραία! Του φαινόταν τρομαγμένη, ίσως είχε αρχίσει να καταλαβαίνει τι γίνεται.
-Ναι αμέ. Κουκλί θα την κάνω, θα βάλω και τις δικές μου αν μπορώ να το περάσω στη νομοθεσία. Αλλά σαν την Ελλάδα έχουμε γίνει...
-Ξέρεις την Ελλάδα;
-Οι πιο εκνευριστικοί, όλη μέρα requests για τον "έτσι". Ώρες ώρες δε τα προλαβαίνει και μου τα προωθεί. Πολλή δουλειά.
-Μάααλιστα, μάαααλιστα... είπε ενώ άρχισε να νιώθει το βάρος στην πλάτη της. Τι έχω στην πλάτη; Κάτι έχω στην πλάτη! Ω όχι...
-Ξέρεις ή να σου πω;
-Με έφαγε το κάθαρμα! Για να πάει με την τσουλίτσα τη νοσοκόμα! Τη μπάνιζε ο αλήτης, αλλά κι αυτή... Μαύρα εσώρουχα μέσα από τη ρόμπα το ξέκωλο! Η τσούλα! Μπορώ να γυρίσω να τη στοιχειώσω λίγο; 20 χρονάκια, ίσα ίσα να φοβηθεί.
-Τι λες τώρα... Κι εγώ νόμιζα πως έφερε άσσο και στο πέταξε κατα λάθος...
-Έλα ρε, D&D κι εσύ; Τι παίζεις;
-Paladin. Φτάσαμε, βαράς την πόρτα, μπαίνεις, λες "Τι λέει Πετράν;" και πας όπου σε στείλει. Άμα ανοίξει το μαγαζί θα σε καλέσω. Γειαααααααα...
-Εεε...ευχαριστώ. Γεια.
"Ελπίζω ο επόμενος να είναι κάνας trendy έφηβος" σκεφτόταν καθώς ξεκινούσε για πίσω.
Μετά θάνατον: The Carrier Chapters
Ένιωσε ένα σκούντημα στον ώμο και ασυναίσθητα σήκωσε το κεφάλι και κοίταξε προς τα πάνω, κάτω από την κουκούλα. Ένας κοντός ανθρωπάκος, ίσα με 1,60 στεκόταν κοιτώντας τρομαγμένος. Φορούσε γαμπριάτικο σακάκι, καλοχτενισμένος και με μια υπόνοια καράφλας. Κοτσονάτος για το σουλούπι του. Που να σε πάρει ο...., σκέφτηκε ενώ χαμήλωνε την ένταση της μουσικής του mp3 του.
-Γειαααααα!! Τι γίνεσαι Κώστα;
-Ε....
Ξάπλα ο Κώστας αναίσθητος. Έλα ρε, πρωτότυπο! Ανέβασε και πάλι τη μουσική ενώ έμπαινε η εισαγωγή του Highway to hell. Τράβηξε και στερέωσε τον Κώστα στο παγκάκι που καθόταν και του έριξε 2 χαστούκια.
-Μην ξανατεζάρεις, φτάνει για σήμερα! Χαμηλώνει πάλι τη μουσική.
-Είσαι ο.... ψέλισε ο Κώστας με τρόμο.
-Ο Μπόμπ Σφουγγαράκης!
-Και εγώ....
-Ναι, ναι, και εσύ! Τι περίμενες; Να τη γλιτώσεις;
-Μα ήμανε νέος ακόμα...
-Ε δεν ήσουν και παλικαράκι όπως ήσουν στα ογδόντα.
-Μα σε παρακαλώ, λίγο ακόμα.
-Άντε επειδή είσαι εσύ. Κλείσε τα μάτια. Μην κάνεις ματάκι!
Δέκα λεπτά περνούν μέχρι ο Κώστας να το πάρει απόφαση ότι δεν έχει χάρες. Σηκώνεται τρεκλίζοντας και κοιτάζει γύρω του.
-Δεν έχει να δεις κάτι, είσαι έτοιμος; Έχει δρόμο.
-Ε... δεν έχω λεφτά για την κούρσα.
-Θα σου βάλω δόσεις.
-Και δε βλέπω και το ποτάμι. Απαντάει με στόμφο.
-Το μπαζώσαμε για να κάνουμε νέα εθνική οδό. Θα πάμε με τα πόδια.
-Πολύ τον έξυπνο δεν κάνεις; Άντε κουνήσου.
Ξεκίνησαν το περπάτημα ενώ για ακόμα μία φορά δυνάμωσε τη μουσική. Έτσι όπως πήγαιναν στη μέση του πουθενά σκόνταψε και παραλίγο να πέσει, τελευταία στιγμή στηρίχτηκε στο κοντάρι. Ο Κώστας κούνησε το κεφάλι πάνω-κάτω υποτιμητικά και φάνηκε να λέει κάτι.
-Μη με κόβεις πάνω στο καλό, τι θες πάλι;
-Που πάμε ακριβώς; Εδώ και πόση ώρα δεν έχω δει τίποτα, στην κυριολεξία!
-Μη βιάζεσαι, θα πάθεις τίποτα από το άγχος! Φτάνουμε σε λίγο, είσαι έτοιμος;
-Έτοιμος για τι;
-Ε θα σε ρωτήσουν τι έκανες, τι δεν έκανες, τι μετάνιωσες, τι όχι. Εδώ που τα λέμε τι μέρος του λόγου είσαι; Να ξέρω να προσέχω αν είναι, μη μου κάνεις κάνα κακό. Γέλασε για λίγο.
-Τς τς τς, τι τομάρι. Λοιπόν, το όνομά μου το ξέρεις, λογιστής στο επάγγελμα, 2 παιδιά....
-Η ζωή σου με εξιτάρει, πες μου κι άλλα.
-Σκάσε και περπάτα ρε!
Πήρε αέρα νωρίς αυτός. Που είναι το remote;;; Ψαχούλεψε για λίγο τα ρούχα του και έπιασε ένα μικρό τηλεχειριστήριο, πάτησε 2-3 κουμπιά και κοντοστάθηκε. Ο Κώστας συνέχισε χωρίς να καταλάβει. Μετά από μερικά βήματα ένιωσε τη γη να ανοίγει κάτω από τα πόδια του και να πέφτει. Αμέσως σταθεροποιήθηκε για να βρεθεί κάτω από το νερό δίπλα σε έναν καρχαρία και πάλι πίσω στην αρχή ζωσμένος από μπλε φλόγες. Πριν προλάβει να καταλάβει τι γινόταν όλα εξαφανίστηκαν. Γύρισε προς τα πίσω με γουρλωμένα μάτια.
-Έλα τώρα, κι οι δυο μας ξέρουμε πως και γιατί. Να μιλάς πιο όμορφα.
-Μ...μμμ...μάλιστα.
-Έχεις και βαρετούς φόβους τρομάρα σου! Δε γινόταν να φοβάσαι τα live των Rammstein;
Ξαναέβαλε μουσική και συνέχισε το περπάτημα. Μετά από λίγο έφτασαν σε μια πόρτα, έγνεψε του Κώστα προς τα εκεί και γύρισε στην κατεύθυνση που ήρθαν.
*Το παραπάνω κείμενο είναι προϊόν της φαντασίας μου σιγονταρησμένης από τη συγγραφέα της διλογίας "Μετά θάνατον" και επηρεασμένης από την προαναφερθείσα διλογία.
-Γειαααααα!! Τι γίνεσαι Κώστα;
-Ε....
Ξάπλα ο Κώστας αναίσθητος. Έλα ρε, πρωτότυπο! Ανέβασε και πάλι τη μουσική ενώ έμπαινε η εισαγωγή του Highway to hell. Τράβηξε και στερέωσε τον Κώστα στο παγκάκι που καθόταν και του έριξε 2 χαστούκια.
-Μην ξανατεζάρεις, φτάνει για σήμερα! Χαμηλώνει πάλι τη μουσική.
-Είσαι ο.... ψέλισε ο Κώστας με τρόμο.
-Ο Μπόμπ Σφουγγαράκης!
-Και εγώ....
-Ναι, ναι, και εσύ! Τι περίμενες; Να τη γλιτώσεις;
-Μα ήμανε νέος ακόμα...
-Ε δεν ήσουν και παλικαράκι όπως ήσουν στα ογδόντα.
-Μα σε παρακαλώ, λίγο ακόμα.
-Άντε επειδή είσαι εσύ. Κλείσε τα μάτια. Μην κάνεις ματάκι!
Δέκα λεπτά περνούν μέχρι ο Κώστας να το πάρει απόφαση ότι δεν έχει χάρες. Σηκώνεται τρεκλίζοντας και κοιτάζει γύρω του.
-Δεν έχει να δεις κάτι, είσαι έτοιμος; Έχει δρόμο.
-Ε... δεν έχω λεφτά για την κούρσα.
-Θα σου βάλω δόσεις.
-Και δε βλέπω και το ποτάμι. Απαντάει με στόμφο.
-Το μπαζώσαμε για να κάνουμε νέα εθνική οδό. Θα πάμε με τα πόδια.
-Πολύ τον έξυπνο δεν κάνεις; Άντε κουνήσου.
Ξεκίνησαν το περπάτημα ενώ για ακόμα μία φορά δυνάμωσε τη μουσική. Έτσι όπως πήγαιναν στη μέση του πουθενά σκόνταψε και παραλίγο να πέσει, τελευταία στιγμή στηρίχτηκε στο κοντάρι. Ο Κώστας κούνησε το κεφάλι πάνω-κάτω υποτιμητικά και φάνηκε να λέει κάτι.
-Μη με κόβεις πάνω στο καλό, τι θες πάλι;
-Που πάμε ακριβώς; Εδώ και πόση ώρα δεν έχω δει τίποτα, στην κυριολεξία!
-Μη βιάζεσαι, θα πάθεις τίποτα από το άγχος! Φτάνουμε σε λίγο, είσαι έτοιμος;
-Έτοιμος για τι;
-Ε θα σε ρωτήσουν τι έκανες, τι δεν έκανες, τι μετάνιωσες, τι όχι. Εδώ που τα λέμε τι μέρος του λόγου είσαι; Να ξέρω να προσέχω αν είναι, μη μου κάνεις κάνα κακό. Γέλασε για λίγο.
-Τς τς τς, τι τομάρι. Λοιπόν, το όνομά μου το ξέρεις, λογιστής στο επάγγελμα, 2 παιδιά....
-Η ζωή σου με εξιτάρει, πες μου κι άλλα.
-Σκάσε και περπάτα ρε!
Πήρε αέρα νωρίς αυτός. Που είναι το remote;;; Ψαχούλεψε για λίγο τα ρούχα του και έπιασε ένα μικρό τηλεχειριστήριο, πάτησε 2-3 κουμπιά και κοντοστάθηκε. Ο Κώστας συνέχισε χωρίς να καταλάβει. Μετά από μερικά βήματα ένιωσε τη γη να ανοίγει κάτω από τα πόδια του και να πέφτει. Αμέσως σταθεροποιήθηκε για να βρεθεί κάτω από το νερό δίπλα σε έναν καρχαρία και πάλι πίσω στην αρχή ζωσμένος από μπλε φλόγες. Πριν προλάβει να καταλάβει τι γινόταν όλα εξαφανίστηκαν. Γύρισε προς τα πίσω με γουρλωμένα μάτια.
-Έλα τώρα, κι οι δυο μας ξέρουμε πως και γιατί. Να μιλάς πιο όμορφα.
-Μ...μμμ...μάλιστα.
-Έχεις και βαρετούς φόβους τρομάρα σου! Δε γινόταν να φοβάσαι τα live των Rammstein;
Ξαναέβαλε μουσική και συνέχισε το περπάτημα. Μετά από λίγο έφτασαν σε μια πόρτα, έγνεψε του Κώστα προς τα εκεί και γύρισε στην κατεύθυνση που ήρθαν.
*Το παραπάνω κείμενο είναι προϊόν της φαντασίας μου σιγονταρησμένης από τη συγγραφέα της διλογίας "Μετά θάνατον" και επηρεασμένης από την προαναφερθείσα διλογία.
Panosology (If you map out my psychology)
***********FOODOLOGY***************
What is your salad dressing of choice?
Beer Sauce
What is your favorite sit-down restaurant?
Probably "Aunt Michalitsa's"
What food could you eat every day for two weeks and not get sick of?
Meatballs
What are your pizza toppings of choice?
Bacon, chilli peppers, onions, sausage, whatever...
What do you like to put on your toast?
Any kind of cheese i can find
***********TECHNOLOGY***************
How many televisions are in your house?
4
What color is your cellphone?
Black
Do you have an iPod?
3rd gen nano 4gb
***************BIOLOGY******************
Are you right-handed or left-handed?
The right one does the doings
Have you ever had anything removed from your body?
Skin
What is the last heavy item you lifted?
A friend (~50kg?)
Have you ever been knocked unconscious?
I remeber not.
************BULLOLOGY**************
If it were possible, would you want to know the day you were going to die?
I already do.
If you could change your name, what would you change it to?
Axl or Ezio or Sonic or Sub-Zero or Am or Obi or something...
Would you drink an entire bottle of hot sauce for $1000?
I kinda have done that already...for no money...
**************FAVORITOLOGY****************
Season?
The warm one
Holiday?
The lamb-ish one
Day of the week?
The lazy one
Month?
Probably July
***********CURRENTOLOGY*****************
Missing someone?
My cousins mostly, I see them once or twice a Year.
Mood?
Artistic in a geek kind of way
What are you listening to?
The Wall
Current worry?
Nothing.
***************RANDOMOLOGY*****************
First place you went this morning?
pc
What's the last movie you saw?
Hostel Part III
***************OTHER-OLOGY*****************
How many flip flops do you own?
One or two pairs
Last time you had a run-in with the cops?
That'd be never
Last person you talked to?
My mother
Last person you hugged?
Can't remember
Do you always answer your phone?
Most of the time
It's four in the morning and you get a text message, who is it?
A messed up friend
If you could change your eye color what would it be?
White
Do you own a digital camera?
Sure cheese baby!
Have you ever had a pet fish?
Nah...
Favorite Christmas song?
Either Denis Leary's "Merry fucking Christmass" or "Ho Ho Fucking Ho" by Kevin Wilson or Randy Brook's "Grandma got run-over by a reindeer"
What's on your wish list for your birthday?
Star Wars Complete Saga, any vinyl of my taste
Can you do push ups?
Yep.
Can you do the splits?
What of the what now?
Does the future make you more nervous or excited?
It makes me uninterested.
Do you have any saved texts?
I don't even keep sent/received...
Have you ever been in a car accident?
Not yet.
Do you have an accent?
Not yet.
What is the last movie to make you cry?
Santa Sangre if I recall correctly
Plans tonight?
Sleep!
Have you ever felt like you hit rock bottom?
I actually did once, the sea was not very deep, I hit my hip on one rock.
Name 3 things you bought yesterday?
Can't remember
Have you ever been given roses?
Not at all.
Met someone who changed your life?
Kinda..
What song represents you?
Paranoid - Black Sabbath
Name two people who might complete this
I don't think even i'll do
Would you go back in time if you were given the chance?
Only in a DeLorean
Do you have any tattoos/piercings?
Not yet.
Does anyone love you?
I hope so.
Would you be a pirate?
Yaarrrrrr
What songs do you sing in the shower?
I don't. I shower in the shower.
Ever had someone sing to you?
My ex I think..
When did you last cry?
Can't remember right now,when I remember i will write it.
Have you held hands with anyone today?
Nope
Who was the last person you took a picture of?
Sadly, me....
Are most of the friends in your life new or old?
Old.
Do you like pulpy orange juice?
Who doesn't?
What is something your friends make fun of you for?
Everything and nothing.
~~~~~~~~~~~
Dark corners of the mind (τέλεια....)
Είναι ώρες ώρες αγαπητό μου ιστολόγιο που η διάθεση αν και καλή είναι ταυτόχρονα μοναχική/νοσταλγική και ξεκινάς να ακούς μπαλάντες. Μετά περνάς στο Playing the angel. Λίγο αργότερα η διάθεση πήγε περίπατο, όλα είναι σκατά. Αναπολείς στιγμές που εάν δεν έρθουν τα πάνω κάτω πέρασαν ανεπιστρεπτί. Όλα απλά είναι αλλά συνάμα τόσο δύσκολα. Έρχεται η μαυρίλα, πλησιάζει, εγκαθίσταται στο δωμάτιο. Διαβάζεις στίχους που έγραψες μια από τις φορές που ήσουν έτσι. Η μαυρίλα κλιμακώνεται. Αυξάνεται εκθετικά σε κάθε λέξη. Αναρωτιέσαι τι πήγε στραβά. Δε βρίσκεις απάντηση. Μήπως πάντα ήταν στραβά αλλά το ζόριζες; Μπα... Κάτι άλλο. Άγνωστο. Μάλλον δεν έχει νόημα πλέον. The moment is gone. 3:33. Παλιά λέγαμε πως κάποιος σε σκέφτεται. Παπάρια. Και να το The Wall. Η κλιμάκωση της μαυρίλας, σου τρώει την ψυχή λίγο λίγο. Το τοίχος σε πνίγει. Βουρκώνεις. Συνήθως είναι αμήχανη κατάσταση αλλά τώρα όχι. Είναι φυσική αντίδραση, για εσένα τουλάχιστον. Και το τοίχος γίνεται πιο ψηλό. Δε βλέπεις το φως του ήλιου. Ίσως δεν τα καταφέρεις. Το σκοτάδι θα σε πάρει μαζί του. Στο ύψιστο σημείο, εκεί που κλαις, το τοίχος σπάει και χρώματα γεμίζουν τα πάντα. Ελευθερώνεσαι. Από τις πιο χαρούμενες στιγμές της ζωής σου. Γίνεσαι άλλος άνθρωπος. Για πάντα. Αλλά όλα αυτά στο τέλος. Ακόμα μαυρίλα. Αλλά που να το πεις και ποιος να σε νιώσει. Μπορείς να το εξηγήσεις αλλά όχι σε κάποιον που... δε βγαίνει η σκέψη, ξέρω τι θέλω να πω αλλά δε μπορώ να το πω. Εξαίσια. Και νόμιζα πως έχω ικανότητα να περιγράφω κάτι. Πρώτο spell θα μάθω drain mind. Γράφεις και γράφεις, χωρίς νόημα. Αν ήμουν στο μεσαίωνα μάλλον θα έγραφα και κάποιος θα έβρισκε το ημερολόγιό μου δίπλα στο κουφάρι μου, ίσως το διάβαζε, ίσως έψαχνε αυτό που ψάχνω. Τώρα είμαι bytes σε ένα γαλαξία petabytes. Peta είναι η δέκατη πέμπτη δύναμη του 10. Είμαι το τίποτα. Η θαυματουργή μαλακία του κόσμου. Και σιγά μην το αλλάξω αυτό. Τώρα ούτε κανάλι δεν έχω διάθεση να αλλάξω. The thin ice of my life. Είχα δει μια εικόνα με το αξιοσημείωτο "The awkward moment when you are trying to get over someone you weren't even with". Ωραίο ε; Δε θα το διαγράψω, θα το αναρτήσω...
Νομίζω πως ακούω τον ήχο της φωνής σου...
Νομίζω πως ακούω τον ήχο της φωνής σου...
Are you trying to piss me off? (Εκνευρίζομαι!)
Υπάρχουν πράγματα που μου χαλάνε τη μέρα ακόμα και στο τέλος της. Ενώ όλη έχει πάει ωραία, ήρεμα, γαλήνια, κάτι θα συμβεί το βραδάκι και θα τα χαλάσει όλα.
Αρχικά μια ηλίθια αβάσιμη άποψη κονσέρβα που τυπώνεται κάπου χωρίς αυτός που τη λέει να έχει ιδέα για τι πράγμα μιλάει. Copy paste άποψη σε κάτι που δεν άγγιξε ποτέ του. Η μπάλα παίρνει ταινίες, μουσική, παιχνίδια και δραστηριότητες ή οτιδήποτε μπορεί να δεχθεί κράξιμο. Κοινώς το κράξιμο δίνει και παίρνει χωρίς επιχειρηματολογία με τη στοιχειώδη βάση. Απλά κράζουμε. Έπιασαν όλοι ένα πληκτρολόγιο και έγιναν reviewers στην ψύχρα. Δες πρώτα, άκου, ασχολήσου και μετά μίλα. Αν μπορείς να επιχειρηματολογήσεις για αυτό που λες θα σε σεβαστώ, αν όχι είσαι τούβλο με πόδια, ζώο και άβουλο κατασκεύασμα. Άντε κάψου, ούτε την πυρομανία μου δεν αξίζεις.
Παράλληλα, δεν ξέρω αν το έχουν κι άλλοι, μου τη δίνει αφάνταστα να βλέπω φίλες και γνωστές κοπέλες με τύπους που είναι κατά κοινή ομολογία παπάρες. Ξέρω με τι άτομα κάνω παρέα, καταλαβαίνω τι θέλουν από μια σχέση αλλά ώρες ώρες οι επιλογές τους είναι σκέτος μαζοχισμός. Δηλαδή οκ, το βλέπω που πάει το πράγμα ειδικά αν ξέρω και τους 2. Αν το πω θα είμαι κακός, αν δε μιλήσω δε θα μπορώ να πω "I don't wanna say that I told you so, but I told you so!". Μα δε το βλέπουν; Εγώ πρέπει να το πω; Και όταν φάει τα μούτρα της τι λες; Δεν πειράζει; Θα βρεις άλλο στόκο; Τόσοι μαλάκες κυκλοφορούν; Please mind the gap between the cliff and the stream.
Και εν τέλει, να μιλάω και να μην καταλαβαίνουν τι τους λέω. Είτε λόγω ηλιθιότητας, ή αδιαφορίας (εσκεμμένης) ή συνδυασμός των δύο. Casting fireball I am....
Αρχικά μια ηλίθια αβάσιμη άποψη κονσέρβα που τυπώνεται κάπου χωρίς αυτός που τη λέει να έχει ιδέα για τι πράγμα μιλάει. Copy paste άποψη σε κάτι που δεν άγγιξε ποτέ του. Η μπάλα παίρνει ταινίες, μουσική, παιχνίδια και δραστηριότητες ή οτιδήποτε μπορεί να δεχθεί κράξιμο. Κοινώς το κράξιμο δίνει και παίρνει χωρίς επιχειρηματολογία με τη στοιχειώδη βάση. Απλά κράζουμε. Έπιασαν όλοι ένα πληκτρολόγιο και έγιναν reviewers στην ψύχρα. Δες πρώτα, άκου, ασχολήσου και μετά μίλα. Αν μπορείς να επιχειρηματολογήσεις για αυτό που λες θα σε σεβαστώ, αν όχι είσαι τούβλο με πόδια, ζώο και άβουλο κατασκεύασμα. Άντε κάψου, ούτε την πυρομανία μου δεν αξίζεις.
Παράλληλα, δεν ξέρω αν το έχουν κι άλλοι, μου τη δίνει αφάνταστα να βλέπω φίλες και γνωστές κοπέλες με τύπους που είναι κατά κοινή ομολογία παπάρες. Ξέρω με τι άτομα κάνω παρέα, καταλαβαίνω τι θέλουν από μια σχέση αλλά ώρες ώρες οι επιλογές τους είναι σκέτος μαζοχισμός. Δηλαδή οκ, το βλέπω που πάει το πράγμα ειδικά αν ξέρω και τους 2. Αν το πω θα είμαι κακός, αν δε μιλήσω δε θα μπορώ να πω "I don't wanna say that I told you so, but I told you so!". Μα δε το βλέπουν; Εγώ πρέπει να το πω; Και όταν φάει τα μούτρα της τι λες; Δεν πειράζει; Θα βρεις άλλο στόκο; Τόσοι μαλάκες κυκλοφορούν; Please mind the gap between the cliff and the stream.
Και εν τέλει, να μιλάω και να μην καταλαβαίνουν τι τους λέω. Είτε λόγω ηλιθιότητας, ή αδιαφορίας (εσκεμμένης) ή συνδυασμός των δύο. Casting fireball I am....
Στέκια (Winchester/South/generic DnD pub)
Εισαγωγική σημείωση: 2 geek αναφορές σε τίτλο 6 λέξεων. Rawk!
Πως ξέρεις αν ένα μέρος είναι το στέκι σου:
Είναι κοντά στο σπίτι σου.
Σερβίρει ποτό/καφέ/μπύρα.
Πας τουλάχιστον 4 φορές τη βδομάδα.
Ξέρεις το μαγαζάτορα και μέρος της οικογένειάς του. Boost: Ξέρεις τα νέα τους ανά πάσα στιγμή, λοιπές δραστηριότητες και κοινωνικό περίγυρο.
Ξέρεις τους άλλους θαμώνες. Boost: μπαίνεις και σε χαιρετάει όλο το μαγαζί. Ultra-Boost: σε καλούν στο τραπέζι τους ή/και σε κερνάνε.
Ξέρεις απέξω τη διακόσμηση, τη θέση των τραπεζιών, τις προβληματικές καρέκλες και τις χαραγμένες σανίδες. Boost: ξέρεις τη διαρρύθμιση της μέσα μεριάς του μπαρ.
Σε κερνάνε σε random πλην όμως περιοδική βάση.
Η μουσική ταιριάζει στα γούστα σου τουλάχιστον το 95% των περιπτώσεων. Boost: κάνεις παραγγελιές.
Περνάς εκεί πολλές ώρες... Boost: μπαίνεις πρώτος, βγαίνεις τελευταίος και στεναχωριέσαι αν δε σε αφήσουν να βοηθήσεις στο μάζεμα/σκούπισμα/λάντζα.
Αναγνωρίζεις τα τασάκια ανάλογα με τα καψίματα που έχουν. Boost: έχεις κάψει τασάκι.
Ξέρεις τα σημαδεμένα τραπουλόχαρτα από όλες τις τράπουλες και αν λείπει ζάρι/πούλι από κάποιο τάβλι.
Το αγαπάς και το βοηθάς μαζεύοντας κόσμο.
Πιο εκνευριστικό πράγμα είναι να πάει ένας παπάρας μία-δύο φορές και να μιλάει λες και το έχτισε ο ίδιος. Αδιανόητο! Και ακόμα χειρότερο είναι να έρχεται στο μαγαζί, να σε πετυχαίνει ήδη καθιστό και να το παίζει ακόμα "ρε εγώ έχω περάσει εδώ πόσες ιστορίες...". Κλάιν ρε γατάκι. Έχω περάσει πιο πολλά αλλά δε τα λέω, οι μόνοι που το ξέρουν είμαστε εγώ και το μαγαζί και οι κολλητοί μου.
Όταν δεν έχεις που αλλού να πας, πας εκεί. Όταν δε σε χωράει ο τόπος πας εκεί. Όταν είσαι στην πιο καλή στιγμή πας εκεί.
Έχεις διαβάσει εκεί, έχεις λύσει ασκήσεις και έχεις τελειώσει εργασία.
Μπαίνεις μόνο και μόνο για να χαιρετίσεις και φεύγεις.
Έχεις κόψει τούρτα γενεθλίων και έχεις μεθύσει εκεί. Επίσης έχεις χωρίσει ή/και κάνει σχέση.
Προτείνεις μετατροπές και προσθήκες για την καλυτέρευση της λειτουργίας του μαγαζιού σε μηνιαία βάση.
Φέρνεις και κερνάς σπιτικό κέικ, κουλουράκια, σπανακόπιτα και μπύρα.
Εάν παίζεις μουσική έχεις παίξει στο μαγαζί, σε κοινή θέα ή για την πάρτη σου. Boost: έχεις γράψει στίχους η μουσική.
The list goes on and on...
Εσάς κυρία μου ποιο είναι το στέκι σας;;
Πως ξέρεις αν ένα μέρος είναι το στέκι σου:
Είναι κοντά στο σπίτι σου.
Σερβίρει ποτό/καφέ/μπύρα.
Πας τουλάχιστον 4 φορές τη βδομάδα.
Ξέρεις το μαγαζάτορα και μέρος της οικογένειάς του. Boost: Ξέρεις τα νέα τους ανά πάσα στιγμή, λοιπές δραστηριότητες και κοινωνικό περίγυρο.
Ξέρεις τους άλλους θαμώνες. Boost: μπαίνεις και σε χαιρετάει όλο το μαγαζί. Ultra-Boost: σε καλούν στο τραπέζι τους ή/και σε κερνάνε.
Ξέρεις απέξω τη διακόσμηση, τη θέση των τραπεζιών, τις προβληματικές καρέκλες και τις χαραγμένες σανίδες. Boost: ξέρεις τη διαρρύθμιση της μέσα μεριάς του μπαρ.
Σε κερνάνε σε random πλην όμως περιοδική βάση.
Η μουσική ταιριάζει στα γούστα σου τουλάχιστον το 95% των περιπτώσεων. Boost: κάνεις παραγγελιές.
Περνάς εκεί πολλές ώρες... Boost: μπαίνεις πρώτος, βγαίνεις τελευταίος και στεναχωριέσαι αν δε σε αφήσουν να βοηθήσεις στο μάζεμα/σκούπισμα/λάντζα.
Αναγνωρίζεις τα τασάκια ανάλογα με τα καψίματα που έχουν. Boost: έχεις κάψει τασάκι.
Ξέρεις τα σημαδεμένα τραπουλόχαρτα από όλες τις τράπουλες και αν λείπει ζάρι/πούλι από κάποιο τάβλι.
Το αγαπάς και το βοηθάς μαζεύοντας κόσμο.
Πιο εκνευριστικό πράγμα είναι να πάει ένας παπάρας μία-δύο φορές και να μιλάει λες και το έχτισε ο ίδιος. Αδιανόητο! Και ακόμα χειρότερο είναι να έρχεται στο μαγαζί, να σε πετυχαίνει ήδη καθιστό και να το παίζει ακόμα "ρε εγώ έχω περάσει εδώ πόσες ιστορίες...". Κλάιν ρε γατάκι. Έχω περάσει πιο πολλά αλλά δε τα λέω, οι μόνοι που το ξέρουν είμαστε εγώ και το μαγαζί και οι κολλητοί μου.
Όταν δεν έχεις που αλλού να πας, πας εκεί. Όταν δε σε χωράει ο τόπος πας εκεί. Όταν είσαι στην πιο καλή στιγμή πας εκεί.
Έχεις διαβάσει εκεί, έχεις λύσει ασκήσεις και έχεις τελειώσει εργασία.
Μπαίνεις μόνο και μόνο για να χαιρετίσεις και φεύγεις.
Έχεις κόψει τούρτα γενεθλίων και έχεις μεθύσει εκεί. Επίσης έχεις χωρίσει ή/και κάνει σχέση.
Προτείνεις μετατροπές και προσθήκες για την καλυτέρευση της λειτουργίας του μαγαζιού σε μηνιαία βάση.
Φέρνεις και κερνάς σπιτικό κέικ, κουλουράκια, σπανακόπιτα και μπύρα.
Εάν παίζεις μουσική έχεις παίξει στο μαγαζί, σε κοινή θέα ή για την πάρτη σου. Boost: έχεις γράψει στίχους η μουσική.
The list goes on and on...
Εσάς κυρία μου ποιο είναι το στέκι σας;;
Beer 101 (Σειρά 1, μάθημα 01. The basics)
I'm having a bad bad day (can you chill?)
Είναι μερικές μέρες που ο κόσμος γυρνάει ανάποδα, τα σκατά φτάνουν τον ανεμιστήρα και τίποτα δεν πάει καλά όσο κι αν προσπαθείς. Το θέμα έχει αναλυθεί άπειρες φορές στη συμβατική του μορφή. Τι γίνεται όμως στη geek side of life; Τότε τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Ξυπνάς όλο όρεξη να πας στο κομιξάδικο για το τεύχος που είχες σταμπάρει την προηγούμενη φορά, το βρήκες στην κούτα με τις προσφορές και η πιθανότητα να το έχουν πάρει είναι αρνητική. Πας όλο χαρά και αρχίζεις το ψάξιμο. Βλέπεις όλα τα υπόλοιπα εκτός από αυτό. Μανουριάζεις αλλά life is life. Τσιμπάς το νέο τεύχος της σειράς που παίρνεις at present και ξεκινάς για το σπίτι. Φτάνεις και βλέπεις πως το preview του Skyrim ~22 λεπτών που είχες βάλει να κατεβαίνει είναι έτοιμο. Το ανοίγεις. Μετά από 2 λεπτά και αρκετά nerdgasms αρχίζει η καταστροφή. Ξαφνικά το κοινωνικό σου status πήγε από το απόλυτο μηδέν στο θεό και όλοι αρχίζουν να μιλάνε. Κοινωνικά δίκτυα, εφαρμογές συνομιλίας, mails, κινητό. Όλα χτυπούν σαν καλοκουρδισμένη ορχήστρα. Κλείνεις το βίντεο, θα το δεις άλλη στιγμή με ηρεμία, τώρα χάθηκε η μαγεία. Απαντάς με ήρεμο πλην εμφανώς εκνευρισμένο ύφος στους πανίβλακες που σου χάλασαν τη φάση ("ο Αυτοκράτορας έχει κέφια", ανίδεη αμοιβάδα!) και αφού τελειώσει η ακατάπαυστη παπαρολογία αποφασίζεις να ανοίξεις το Splinter Cell. Ingame cutscene 2 λεπτών χωρίς επιλογή skip. Δράση. Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Θάνατος. Βαθιά ανάσα, cutscene, enemy down, θάνατος. Θάνατος. Θάνατος. Δε σε θέλει ο Sam σήμερα. Πας για νερό. Ο Ezzio θα την πληρώσει. Αποστολή δολοφονίας. This shit is classic. Βλέπεις το κτήριο. Σκοτώνεις μαεστρικά τους φρουρούς. Οκ αλλά πως στο όνομα του Sub Zero μπαίνεις μέσα; Αρχίζεις τους κύκλους. Πέφτεις πάνω σε γόνδολα χωρίς collision. Μέσα στη μέση της πόλης. Ωραίο testing Ubisoft. Congratfuckulations. Δε μαμιέται; Συνεχίζεις. Σάλτο μορτάλε πάνω από το ποτάμι προς τη μάντρα του κτηρίου. Bug no 2! Το collision της μάντρας είναι για πέταμα. Περνάς κάνα τρίλεπτο προσπαθώντας να ξεκολλήσεις από τη μάντρα. Ξεκολλάς και καταφέρνεις να πέσεις λίγο πιο κοντά στο μπαλκόνι. Χμμμ... ίσως να μην είναι τόσο χάλια τελικά. Δεύτερο άλμα με φορά προς το μπαλκόνι. Ο Ezzio στο γάμο του Καραγκιόζη. Βλαμμένη μάντρα! Περνάς 2 ώρες ψάχνοντας για εναλλακτικές εισόδους. Η περασμένη ώρα δε βοηθάει όμως. Η νύστα είναι εδώ. Το κλείνεις και πέφτεις στο κρεβάτι. Το μάτι γαρίδα. Έτσι απλά. Διαβάζεις το κόμικ που πήρες. Νύστα φουλ. Σε 10" πάλι υπερένταση. Ξεθάβεις το ημερολόγιο από το Halo Reach. Στις πρώτες δέκα σελίδες έπεσες ξερός. You see a pattern here? Θα έσκαγα αν δε τα έλεγα στο τίποτα.
Epic Dream Is Epic (Α--α! Γιαχά! Α--Α! Γιαχά!)
Το όνειρο ξεκινάει με μια μπανιέρα, παπάκια εδώ κι εκέι, αφρόλουτρα και όλα τα καλά.
Σε ανύποπτο χρόνο σκάει τύπισσα άνευ ρούχων, μπουκάρει στη γούρνα και γονατίζει. Η συνέχεια γνωστή. Και πάνω στην πράξη γίνεται τηλεμεταφορά σε κηδεία. Και ενώ τα κοράκια κουβαλούν
τον εκλειπώντα μαζί με το κασελάκι προς τόπο χλοερό τόπο αναπάυσεως, τσουυυυυυπ! Zombie Apocalypse! Σε εκκλησία στη μέση νεκροταφείου! Φτυαράκι στο χέρι και η σφαγή που κάθε gamer είναι προετοιμασμένος και περιμένει εναγωνίως ξεκινά. Στο υπόβαθρο ακούγεται η κλισέ κιθάρα να πριονίζει. Αφού ο κόσμος σωθεί για ακόμα μία φορά τηλεμεραφορά και πάλι. Τώρα όμως σε προπόνηση μπάσκετ. Όλοι χαμέ για κοιλιακούς (κάποιος μα..χαζός αστόχησε στις βολές του). Ξάφνου εμφανίζεται ψηλός έγχρωμος νταγλαράς με γνωστή φυσιογνωμία. *silent*ΜΑΛΑΚΑ!!! Ο Jordan!!! ΟΥΑΟΥ!!!"*silent*
Έρχεται από πάνω και ακολουθεί η εξής στοιχομυθία:
-Γεια, με λένε Μάικλ.
-Ναι το ξέρω.
-Πιστεύεις ότι ένας ανταγωνισμός μεταξύ δυο παιχτών θα δίχαζε το ΝΒΑ;
-Κοίτα, έχω ακούσει να λένε ότι ο LeBron σε γαμάει, αλλά τι να διχάσει αυτό; Δε σε πιάνει ούτε για πλάκα.
-Κι εγώ το άκουσα, είναι καλός αλλά δεν παίζεις με τους θρύλους...
-Κάθε μερικά χρόνια τα ίδια λένε, πιο παλιά ήταν ο Iverson. Και δεν ήταν καν ψηλός!!!
-Ο Allen; Οκ εντάξει, είπαμε...
Σήμερα το είδα. Αλήθεια. Υπόσχομαι!!
Σε ανύποπτο χρόνο σκάει τύπισσα άνευ ρούχων, μπουκάρει στη γούρνα και γονατίζει. Η συνέχεια γνωστή. Και πάνω στην πράξη γίνεται τηλεμεταφορά σε κηδεία. Και ενώ τα κοράκια κουβαλούν
τον εκλειπώντα μαζί με το κασελάκι προς τόπο χλοερό τόπο αναπάυσεως, τσουυυυυυπ! Zombie Apocalypse! Σε εκκλησία στη μέση νεκροταφείου! Φτυαράκι στο χέρι και η σφαγή που κάθε gamer είναι προετοιμασμένος και περιμένει εναγωνίως ξεκινά. Στο υπόβαθρο ακούγεται η κλισέ κιθάρα να πριονίζει. Αφού ο κόσμος σωθεί για ακόμα μία φορά τηλεμεραφορά και πάλι. Τώρα όμως σε προπόνηση μπάσκετ. Όλοι χαμέ για κοιλιακούς (κάποιος μα..χαζός αστόχησε στις βολές του). Ξάφνου εμφανίζεται ψηλός έγχρωμος νταγλαράς με γνωστή φυσιογνωμία. *silent*ΜΑΛΑΚΑ!!! Ο Jordan!!! ΟΥΑΟΥ!!!"*silent*
Έρχεται από πάνω και ακολουθεί η εξής στοιχομυθία:
-Γεια, με λένε Μάικλ.
-Ναι το ξέρω.
-Πιστεύεις ότι ένας ανταγωνισμός μεταξύ δυο παιχτών θα δίχαζε το ΝΒΑ;
-Κοίτα, έχω ακούσει να λένε ότι ο LeBron σε γαμάει, αλλά τι να διχάσει αυτό; Δε σε πιάνει ούτε για πλάκα.
-Κι εγώ το άκουσα, είναι καλός αλλά δεν παίζεις με τους θρύλους...
-Κάθε μερικά χρόνια τα ίδια λένε, πιο παλιά ήταν ο Iverson. Και δεν ήταν καν ψηλός!!!
-Ο Allen; Οκ εντάξει, είπαμε...
Σήμερα το είδα. Αλήθεια. Υπόσχομαι!!
Epic Inventions Time (I got issues)
Epic next level coffee shaking invention taken to the next level! You cry you didn't make it first! Η φραπειδιέρα χάλασε, το σέικερ είναι ντεμοντέ (aka λιώνω και θες να βαράω και το σέικερ μέχρι ο καφές να γίνει αλοιφή;). Τι θα κάνεις; Βρίσκεις το ηλεκτρικό κατσαβίδι. Γυρνάς ανάποδα το σπίτι για να βρεις ένα προστατευτικό πρίζας. Ναι ναι, αυτό το άσπρο πλαστικό φις που άμα στουμπώσει μέσα στην πρίζα δε βγαίνει με τίποτα. Επικός μακρύκανος αναπτύρας, η μαμά σου δεν έχει τέτοιους. Λιώνεις την τρύπα του φις σα να μην υπάρχει αύριο. Το στουμπώνεις άγρια στην άκρη του κατσαβιδιού. Βύθιση σε νερό, ένα έπος γράφεται! Επική φραπεδιέρα φτιαγμένη για να χτυπάει τα πάντα!
Ultimate epic grill fork thing! I take a fork and make it goooooooood! Είσαι βλάκας και έχασες την πιρούνα. Σε λίγο θα λές ευχαριστώ! Σιδερένια βέργα, ψάξε και θα τη βρεις! Για τους gay βάλτε πάνινο handle, το μέταλο θα καίει! Πιρούνι, αν δεν έχεις είσαι πόσουμ. Ψόφα. Εδώ πίνουμε Jack ανακατεμένο με Jack! Zip Locks, google it motherfucker! Ένωσέ τα και ευχαρίστησέ με! Έχεις πιρούνα!
Ultimate epic grill fork thing! I take a fork and make it goooooooood! Είσαι βλάκας και έχασες την πιρούνα. Σε λίγο θα λές ευχαριστώ! Σιδερένια βέργα, ψάξε και θα τη βρεις! Για τους gay βάλτε πάνινο handle, το μέταλο θα καίει! Πιρούνι, αν δεν έχεις είσαι πόσουμ. Ψόφα. Εδώ πίνουμε Jack ανακατεμένο με Jack! Zip Locks, google it motherfucker! Ένωσέ τα και ευχαρίστησέ με! Έχεις πιρούνα!
Down here on the farm (Revolutionistas!)
Ο κόσμος σας πάει από το χειρότερο στο χείριστο. Για ακόμα μια φορά η πραγματικότητά τους θα θολώσει, θα πέσει και θα αλλάξει. Οικονομική κρίση λέει. Οι πέρα λένε τα προοδευτικά τους, οι δώθε τα απαρχαιωμένα τους. Το πρόβλημα είναι πως όλοι παριστάνουν τον Captain Obvious και λένε ότι έχουμε πρόβλημα αλλά κανείς δεν ασχολείται με μια δραστική λύση. Ιf you wanna make the world a better place take a look at yourself and then make a change. Αλλά όλοι είναι Μεσσίες (of Might & Magic? έλα ξέφυγες πάλι...) για όλους τους άλλους εκτός από την αφεντιά τους. Ο ένας οργανώνει επανάσταση και είναι σούζα στη σύζηγο/κοπέλα/γκόμενα/name it. Δε θέλω να σε πληγώσω φίλε επαναστάτη αλλά η επανάσταση είναι κάτι που πρέπει να έχεις σε κάθε επίπεδο. Όχι κάθε Τετάρτη και Παρασκευή 10 με 12. Αν δε μπορείς να αλλάξεις τον εαυτό σου μην περιμένεις να αλλάξεις τον κόσμο. Θες κάτι; Βγες από τη ντουλάπα σου και motherfucking κάντο. Όχι πίσω από δήθεν πρότυπα συμπεριφοράς και κώδικες γραμένους από άσχετους με εσένα τύπους. Αν θέλω να φάω μακαρόνια θα πάω να βρω τον Ακάκιο να μου δώσει μια μερίδα Μίσκο. Δε θα φάω μπάμιες και μετά θα διαδηλώσω στην κουζίνα της μάνας μου για τα αντιμακαρονικά μέτρα που περνάει επειδή ασκεί εξουσία. Η λύση είναι αυτή, θες δε θες. Δε γουστάρω εδώ; Θα πάω αλλού. Δε γουστάρω πουθενά; Θα πάω στο Θιβέτ να γίνω Μονάχιστερ να τρώω μόνο ρίζες. Το επόμενο μέρος είναι what is called "the happy farm". Αν δεν ξέρεις αναγνωστικό μου κοινό για τι πράγμα μιλάω ρώτα τον Δόκτωρ Osbourne. Η κατάσταση θα χειροτερεύει μόνο για όσους δεν έχουν τα κότσια να κάνουν πράξη τα θέλω τους. Chase your dreams. Follow your heart. Pee in the air. Διαλέγεις και παίρνεις, ξέρω κι άλλα. "I REJECT YOUR REALITY AND SUBSTITUTE MY OWN". Μουσικό κλείσιμο. Γόνατα ελαφρώς λυγισμένα, κεφάλι σκυμένο, μαλλιά ελεύθερα και όλοι μαζί headbanging!
How many ways to get what you want
I use the best I use the rest
I use the enemy
I use anarchy
This fire is burnin'
and it's out of control
It's not a problem you can stop
It's rock n' roll
You can have anything you want
but you better not take if from me
Y.Γ Η επανάσταση του σημερινού επαναστάτη πάει μέχρι την παρακάτω εικόνα.
How many ways to get what you want
I use the best I use the rest
I use the enemy
I use anarchy
This fire is burnin'
and it's out of control
It's not a problem you can stop
It's rock n' roll
You can have anything you want
but you better not take if from me
Y.Γ Η επανάσταση του σημερινού επαναστάτη πάει μέχρι την παρακάτω εικόνα.
We are the motherfucking fight club! (Χωρίς υπότιτλο αυτή τη φορά)
Ο κόσμος ξεσηκώνεται. Δεν είμαστε τα πορτοφόλια μας, δεν είμαστε η αγαπημένη μας εκπομπή, δεν είμαστε τα πράγματα που καταναλώνουμε, δεν είμαστε η χρόνια ασθένειά μας. Όταν χάσουμε τα πάντα μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. Είμαστε ελεύθεροι. Είμαστε η θαυματουργή μαλακία του κόσμου!
People arise. We are not our wallets, we are not our favorite show, we are not the goods we consume, we are not our chronic illness. When we lose everything we can do anything. We are free. We are the all-singing, all-dancing crap of the world!
People arise. We are not our wallets, we are not our favorite show, we are not the goods we consume, we are not our chronic illness. When we lose everything we can do anything. We are free. We are the all-singing, all-dancing crap of the world!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)